دانلو پاورپوینت آماده درسی و دانشگاهی

نام فایل : سيستمهاي رايج پرورشي

فرمت : .ppt

تعداد صفحه/اسلاید : 18

حجم : 801 کیلوبایت

سيستمهاي رايج پرورشي

پرورش بلدرچين عموماٌ بصورت بسته و بدون چراگاه بوده و در اين حالت پرورش مادرها در پن هاي مخصوص و پرندگان گوشتي ها در قفس انجام مي گيرد و به طور کلي مناسبترين و سودآورترين حالت جهت پرورش اين پرنده احداث مزرعه اي کامل و داراي قسمتهاي زير مي باشد:
1- قسمت پرورش گله مادر 2- جوجه کشي 3- پرورش گله گوشتي 4- کشتار و بسته بندي

سيستم فوق به شما اين امکان را مي دهد که بهترين کنترل را بر روي عوامل گوناگون موثر بر کيفيت و کميت توليد داشته باشيد و در نتيجه سودآوري بيشتر را براي پرورش دهنده تضمين گردد. جهت پرورش بلدرچين روشهاي گوناگوني وجود دارد که بنا به نوع آب و هوا، نوع مديريت و مکان اجراي پروژه مي توان به يکي از اين روشها عمل نمود.متمرکزترين حالت جهت پرورش اين پرنده استفاده از قفسهاي ويژه پرورش براي مادرها و پرندگان پرواري مي باشد. حسن اين روش در اين است که کنترل بلدرچينهاي حساس خصوصاٌ در مواقع بروز استرس و ترس راحت تر مي باشد. جهت پرورش پرندگان گوشتي مي توان از قفسهائي به ابعاد 100 * 40 سانتيمتر و ارتفاعي در حدود 16 – 15 سانت استفاده کرد که معمولاٌ 170 – 140 قطعه جوجه را در سنين يک تا دو هفتگي مي توان در چنين قفسهائي نگهداري کرد.
معمولاٌ مي توان بلدرچينها را در سنين 4 -3 هفتگي در    قفسهائي 8 -7 طبقه که بر روي هم استقرار يافته اند انتقال داد.
همچنين جهت بسترسازي مناسب، کف قفسها را در هفته اول با کاغذ يا مقواي نازک مي پوشانيم و در چند روز اول غذا را بر روي کاغذ پخش مي کنيم و سپس از طريق دانخوريهاي ويژه که در جلوي قفسها نصب شده اند جهت تغذيه استفاده مي کنيم. جهت تامين آب مورد نياز مي توان از آبخوريهاي نيپل استفاده نمود ( يا آبخوريهاي ناوداني با دهانه بسيار تنگ). پس از گذشت 45 -40 روز مي توان بلدرچينهاي پروار شده را به کشتارگاه انتقال داد. همچنين جهت پرورش گله مادر مي توان بخشي از جوجه هاي توليدي را که از لحاظ داشتن خصوصيات توليدي مناسبتر از بقيه به نظر مي رسند جدا و بوسيله شماره هاي ويژه اي علامت گذاري نمود، سپس در سن 6 هفتگي پرندگان مذکور را به قفسهاي مخصوص تخمگذاري انتقال مي دهيم که اين قفسها معمولاٌ داراي ابعادي در حدود 15 * 15 سانتيمتر و ارتفاع 15- 13 سانتیمتر مي باشند.
البته هنگاميکه توليد تخم بارور مدنظر باشد مي توان از قفسهائي به ابعاد 25 -15 سانت براي هر 20 قطعه پرنده استفاده نمود که در اين حالت پرندگان را با نسبت نر به ماده 1 به 3 پرورش مي دهند.
در جدول زير ميزان فضاي مورد نياز به ازا هر قطعه بلدرچين به تفکيک سن نشان داده شده است


پرورش و نیازهای پرورشی بلدرچین ها
آب و دان بایستی به میزان فراوان و کافی دردسترس جوجه های بلدرچین گذارده شود تا خوردن وآشامیدن را بیاموزند در غیر این صورت در اثرگرسنگی و تشنگی تلف می شوند.باید توجه داشت که در 48 ساعت اول زندگی عدم استفاده از غذا امری نرمال بوده و در این مدت از ذخیره کیسه زرده تغذیه می کنند.در ابتدا دان که بسیار ریز آسیاب شده برروی کارتن کفی زیر پای جوجه ها پاشیده می شود وبتدریج از دان خوری هائی به ارتفاع 1،5 تا 2سانتی متر و عرض 3 تا 5 سانتیمتر استفاده می شود.به منظور جلوگیری از اتلاف دان شبکه هائی ازجنس مفتول بر روی دان خوری ها قرار داده می شود و همین مسئله در مورد آب خوری ها هم بایستی رعایت گردد تا از غوطه ور شدن جوجه ها وخفگی انها جلوگیری شود
استفاده از کارتن کفی و یا برزنت در زیر پای جوجه ها از لغزیدن آنها و ابتلاء به عارضه در رفتگی فمور جلوگیری می کند. بهترین روش پرورش بلدرچین استفاده از باتری و قفسهاییاست که برای این منظور ساخته شده اند.جوجه ها ابتدا به مدت 3 هفته در قفسهای ویژه ای نگهداری می شوند که شرایط خاصی از نظر دما و تغذیه برای آنها اعمال می شود و پس از این دوره آنان به قفسهای دیگر منتقل می شوند که معمولا این قفسها از 5 طبقه تشکیل شده اند ودان خوری و آبخوری در طرفین این قفسها تعبیه گردیده است و جوجه بلدرچین ها با توجه به گردن درازی که دارند به راحتی می توانند از آب و غذا استفاده نمایند.روش استفاده از بستر مناسب نیست.

روش متداول در ایران که چندان رضایت بخش نیست این است که جوجه ها را به مدت 6 روز در سبد های پلاستیکی کوچک (به ازای هر سبد 50 تا 60
جوجه) نگه می دارندو سپس آنها را بر روی بستر منتقل می کنند که انتقال جوجه ها از سبد بر روی بستر منجر به تلفات 1،5 تا 2،5 درصدی می
گردد.هر چه مدت نگهداری جوجه ها در سبدهای پرورش بیشتر باشد جوجه ها آمادگی بیشتری برای زندگی پیدا می کنند. در حالی که روشنایی 24 ساعته باعث تسریع بلوغ جنسی می گردد و روشنایی 16 تا 18 ساعته سبب
تاخیر در آن می شود.قفسهایی که جهت نگهداری بلدرچین های تخمگذار می شوند از مفتول هایی تشکیل شده که مانع خروج بلدرچین از قفس می
شوند و فاصله مفتول های کف قفس از یکدیگر 10تا 15 میلیمتر بوده که مدفوع پرنده براحتی بر روی سینی یا نوار نقاله زیر قفس می ریزد و داری یک شیب ملایم بوده که تخم بلدرچین بر روی آن لغزیده و درخارج از قفس قرار می گیرد.
سطح مورد نیاز جهت هر بلدرچین تخمگذار در قفس 150 سانتی متر مربع می باشد. در صورتیکه بلدرچین های تخمگذار در روی بستر پرورش پیدا می کنند بایستی جهت تخمگذاری از تله های تخمگذاری استفاده نمود.این تله ها بایستی با پوشال نرم و یا کاه پوشانده شوند و در آغاز دوره تخمگذاری بایستی آنها را به تخم کردن درون این تله ها عادت داد.بدین منظور بایستی کارگر مربوطه عموما در ساعت شروع تخمذاری که معمولا در ساعت نزدیک به غروب می باشد مرتبا در میان آنان بگردد و تخمهائیکه در روی بستر قرار دارند برداشته و درون تله ها قرار دهد چون دیدن تخم در روی بستر بلدرچین ها را به تخمگذاری در روی بستر ترغیب می کند.آخرین جمع آوری تخم باید در حدود ساعت 9 شب انجام گردد در غیر این صورت این کار باید در صبح روز بعد انجام شود.
 

برنامه نوری
اعمال يک برنامه نوردهي دقيق و مناسب براي بلدچينها امري بسيار ضروري و مهم مي باشد. به طور کلي بهتر است شدت نور در شروع رشد در حدود 70-60 lux در نظر گرفته شده و در هفته سوم به 10 lux برسد و مدت روشنائي اعمال شده نيز حداقل 18-16 ساعت باشد. شايان ذکر است که طبق برخي مطالعات انجام يافته گروهي از پرورش دهندگان زمان 23 نوردهي را اعمال مي نمايند و حتي در برخي مزارع صنعتي ايتاليا از برنامه 24 نوردهي استفاده مي گردد. بايستي در نظر داشت که در هر حالت جهت دستيابي به حداکثر ميزان تخم، اعمال 18 -16 ساعت روشنائي ضروري مي باشد. همچنين جالب است بدانيد بر اساس برخي گزارشها اعمال 24 ساعت نوردهي سبب تسريع بلوغ جنسي مي گردد در حاليکه 18 -16 ساعت نوردهي سبب تاخير در بلوغ جنسي خواهد شد. البته جهت پرورش بلدرچينهائي که تنها به خاطر توليد گوشت پرورش داده مي شوند اعمال 8 ساعت نوردهي با شدت کم نيز کافي خواهد بود

جمع‌آوري تخم‌هاي نطفه‌دار.
جمع‌آوري تخم‌هاي نطفه‌دار يك بار حدود ساعت نه شب و بار ديگر صبح روز بعد انجام مي‌شود. هنگام جمع‌آوري و حمل تخم‌هاي نطفه‌دار بايد بسيار دقت كرد. زيرا پوسته تخم‌ها بسيار نازك است و به آساني مي‌شكند. تخم‌ها را بايد طوري در شانه‌اي مناسب و تميز قرارداد كه انتهاي پهن تخم به طرف بالا باشد تا نطفه به پوسته نچسبد. تخم‌هايي كه براي جوجه‌كشي در نظر گرفته مي‌شوند بايد تميز باشند. همچنين داراي شكل طبيعي، اندازه متوسط و پوسته خوب باشند

نگهداري تخم‌هاي‌ نطفه‌دار
تخم‌هاي مخصوص جوجه‌كشي را نبايد به مدت طولاني نگهداري كرد. بيشترين زمان ممكن براي نگهداري تخم‌ها 5 تا 7 روز است. در اين مدت هم بايد در دما و رطوبت مناسب در سردخانه نگهداري شوند. اگر تخم‌ها بيشتر از يك هفته خارج از دستگاه جوجه‌كشي نگهداري شوند، توانايي جوجه‌كشي به سرعت كم مي‌شود. در تمام مدت نگهداري تخم‌ها، بايد آنها را طوري قرارداد كه انتهاي پهن آن به سمت بالا باشد. دماي مناسب براي نگهداري تخم‌ها در سردخانه دوازده و نيم تا پانزده و نيم درجه سانتيگراد است. همچنين رطوبت مناسب بايد هفتاد و پنج تا هشتاد درصد باشد. اگر رطوبت كمتر از اين مقدار باشد، رطوبت موجود در تخم بخار مي‌شود. اگر هم رطوبت بيشتر از اين مقدار باشد، احتمال آلودگي تخم‌ها به وسيله قارچ زياد مي‌شود

آماده سازي تخم‌هاي نطفه‌دار
....