پیوند ها

نام فایل : یادگیری و تعدیل رفتار سازمانی
فرمت : .ppt
تعداد صفحه/اسلاید : 21
حجم : 5785 کیلوبایت
مقدمه
هابز دو نوع زنجیره منظم اندیشه را ا ز هم متمایز می سازد .
1- جستجوی علت های یک معلول حاضر یا گذشته
2- جستجوی معلول های یک علت حاضر یا گذشته
نخستین آزمایش های مربوط به حافظه انسان را دانشمند آلمانی هرمان ابینگهاوس انجام داد که درصدد بررسی تداعی گری بود.
مقدمه
انقلاب رفتارگرایی واتسن که محرک ها و پاسخ های قابل مشاهده را جانشین تصورها و صورت های ذهنی سابق کرد در قالب کلی تداعی گری تغییری نداد و نظریه های معاصر یادگیری نیز در داخل قالب تداعی گری و تجربه گرایی، تکوین و تکامل پیدا کرده اند. رفتارگرایی، واکنشی به درون نگری یا خودنگری بود. روش درون نگری عبارت است از مشاهده مستقیم فرآیندهای ذهنی فرد توسط خود فرد.
فرانسیس گالتن اولین بار روش های آماری را به حوزه روان شناسی وارد و سودمندی این روش ها را در روان شناسی اثبات کرد. به عقیده وی « تا زمانی که پدیده های هر شاخه ای از دانش به اندازه گیری و عدد تن ندهد نمی تواند به حوزه علم وارد شود.»
عقل گرایی
عقل گرایی یا خرد گرایی، خرد یا عقل را تنها منبع معتبر معرفت و شناخت و عمل می داند نه شهود یا داده های حسی را. فهم یعنی معرفت از طریق خرد. فلاسفه خرد گرا مثل دکارت، لایب نیتس و کانت با تجربه گرایی مخالف اند. از نظر تجربه گرایان تصورات، نسخه های مستقل داده ها حسی اند اما خردگرایان معتقدند که داده های حسی، توده ای بدون ساخت اند که فقط داده های خام را برای تفسیر فراهم می کنند.
یادگیری
یادگیری عبارت است از تغییر نسبتاً پایدار در رفتار آزمودنی به گونه ای این رفتار در تجربه های مکرر تکرار شود.
در تبیین اینکه انسان چگونه به شناخت می رسد و فرایند یادگیری چگونه رخ می دهد سه رویکرد کلی برای تبین فرایند یادگیری الگوهای رفتاری ارائه شده است.
قدیمی ترین نظریه ها در روان شناسی در زمینه یادگیری به مکتب فکری رفتار گرایی بر می گردد. ایوان پاولف ، دانشمند روسی برنده جایزه نوبل و از پیشگامان این مکتب، یادگیری را همایندی (با هم ظاهر شدن) بین محرک و پاسخ (R-S) می داند. تجربیات به دست آمده از آزمایشهای پاولف روی سگها از مشهور ترین نظریات یادگیری اند.
1- شرطی شدن کلاسیک
2- شرطی شدن عامل یا کنشگر
اف . اسکینر، روان شناس معروف دانشگاه هاروارد ، معتقد است که شرطی سازی کلاسیک، رفتارهای واکنشی را تبیین می کند و دلالت بر پاسخهای غیر ارادی دارد که به وسیله محرک بروز داده می شود؛ از این رو شرطی سازی کلاسیک از تبیین رفتارهای پیچیده تر انسان ناتوان است.
در بسیاری از رفتارها، انسان به این دلیل روی محیط عمل می کند (کاری انجام می دهد) که پیامد مطلوب دریافت کند. این گونه رفتارها از طریق شرطی شدن عامل بهتر تبیین می شوند.
در شرطی شدن کلاسیک حیوان غیر فعال و منفعل است و صرفاً در انتظار محرکها می ماند. اتفاقی رخ می دهد و فرد به روش خاصی از خود واکنش نشان می دهد. ولی در شرطی شدن عامل حیوان فعال است و رفتار خودش است که پیامدهای مهمی برای وی به دنبال می آورد.
در شرطی شدن عامل استدلال می شود که رفتار ، تابع پیامد خودش است. رفتار عامل رفتاری اختیاری است و تکرار آن بستگی به این دارد که آیا پیامد رفتار آن را تقویت می کند یا خیر. بنابراین تقویت رفتار، احتمال تکرار و تشدید آن را بیشتر می کند.
2- شرطی شدن عامل یا کنشگر
منظور از مفهوم تقویت ، تشدید و یا افزایش احتمال بروز یک پاسخ خاص است . تقویت موجب تغییر در شدت و فراوانی پاسخ می شود. البته بدین معنی نیست که تقویت علت رفتار است. تقویت کننده ممکن است اولیه یا ثانویه باشد. تقویت کننده اولیه ، تقویت کننده غیر شرطی است که برای بقای ارگانیزم ضروری است مثل هوا ، آب
تقویت کننده ثانویه شرطی است؛ برای مثال پول یک تقویت کننده ثانویه است . افراد می دانند که با پول می توانند غذا فراهم کنند ؛ یعنی تقویت کننده ثانویه در اثر همراهی با تقویت کننده اولیه موجب بروز پاسخ می شود.
2- شرطی شدن عامل یا کنشگر
قانون اثر:
....
برچسب های مهم